ويالون زني در مترو................

۱۳۸۸ بهمن ۳, شنبه


در یک سحرگاه سرد ماه ژانویه ، مردی وارد ایستگاه متروی واشینگتن دی سی شد و شروع به نواختن ویلون کرد . این مرد در عرض ۴۵ دقیقه ،شش قطعه از بهترین قطعات باخ را نواخت . از آنجا که شلوغ ترین ساعات صبح بود ، هزاران نفر برای رفتن به سر کارهایشان به سمت مترو هجوم آورده بودند !سه دقیقه گذشته بود که مرد میانسالی متوجه نوازنده شد . از سرعت قدم‌هایش کاست و چند ثانیه‌ای توقف کرد ، بعد با
عجله به سمت مقصد خود براه افتادیک دقیقه بعد ، ویلون‌زن اولین انعام خود را دریافت کرد خانمی بی‌آنکه توقف کند یک اسکناس یک دلاری به درون کاسه‌اش انداخت و با عجله به راه خود ادامه دادچند دقیقه بعد ، مردی در حالی که گوش به موسیقی سپرده بود ، به دیوار پشت‌ سر تکیه داد ، ولی ناگاهان نگاهی به ساعت خود انداخت و با عجله از صحنه دور شدکسی که بیش از همه به ویلون زن توجه نشان داد ، کودک سه ساله‌ای بود که مادرش با عجله و کشان کشان او را به همراه می ‌برد . کودک یک لحظه ایستاد و به تماشای ویلون‌زن پرداخت ، مادر محکم تر کشید و کودک در
حالی که همچنان نگاهش به ویلون‌زن بود ، به همراه مادر به راه افتاد ، این صحنه ، توسط چندین کودک دیگر نیز به همان ترتیب تکرار شد و والدینشان بلا استثنا برای بردنشان به زور متوسل شدنددر طول مدت ۴۵ دقیقه‌ای که ویلون‌زن می نواخت ، تنها شش نفر ، اندکی توقف کردند . بیست نفر انعام دادند ، بی‌آنکه مکثی کرده باشند و سی و دو دلار عاید ویلون‌زن شد . وقتی که ویلون‌زن از نواختن دست کشید و سکوت بر همه جا حاکم شد ، نه کسی متوجه شد . نه کسی تشویق کرد و نه کسی او را شناختهیچ کس نمی‌دانست که این ویلون‌زن همان ( جاشوا
بل ) یکی از بهترین موسیقیدانان جهان است و نوازنده یکی از پیچیده‌ترین فطعات نوشته شده برای ویلون به ارزش سه و نیم میلیون دلار می‌باشدجاشوا بل دو روز قبل از نواختن در سالن مترو ، در یکی از تئاتر های شهر بوستون برنامه‌ای اجرا کرده بود که تمام بلیط هایش پیش‌فروش شده بود و قیمت متوسط هر بلیط یکصد دلار بوداین یک داستان حقیقی است ، نواختن جاشوا بل در ایستگاه مترو توسط واشینگتن‌پست ترتیب
داده شده بود و بخشی از تحقیقات اجتماعی برای سنجش توان شناسایی سلیقه و اولویت ‌های مردم بودنتیجه : آیا ما در شزایط معمولی وساعات نا‌مناسب ، قادر به مشاهده و درک زیبایی هستیم ؟ لحظه‌ای برای قدر‌دانی از آن توقف می‌کنیم ؟ آیا نبوغ و شگردها را در یک شرایط غیر منتظره می‌توانیم شناسایی کنیم ؟یکی از نتایج ممکن این آزمایش می تواند این باشد :اگر ما لحظه‌ای فارغ نیستیم که توقف کنیم و به یکی از بهترین موسیقیدانان جهان که در حال نواختن یکی از بهترین قطعات نوشته شده برای ویلون است ، گوش فرا دهیم ، چه چیز های دیگری را داریم از دست می دهیم ؟

2 دیدگاه

نظر خود را ارسال کنید

  1. فرهاد
    ۴ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۲:۱۴

    salam
    up kardam ye sar bezan

  2. اهلی شده
    ۴ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۳۸

    خیلی جالب بود شاید توجا نشان دادن ما به مطالب مقدار زیادی مدیون تبلیغات باشه اگر از کسی می شنیدید که در این مترو ویلون نواز ماهری مینوازد خواه ناخواه توجه ما جلب میشد

Post a comment